Debrabs

2008-12-16T00:27:00.000-08:00

Seksueel fetisjisme is een vorm van fetisjisme waarbij seksueel genot wordt beleefd aan bepaalde voorwerpen of rituelen. Het is een ondertak van de parafilie.

Een fetisjist raakt opgewonden wanneer hij - in gedachten, via allerlei media, of in het echt - geconfronteerd wordt met de betreffende fetisj. Er bestaat dan ook veel pornografie specifiek gericht op de verschillende soorten fetisjismen.

Het komt geregeld voor dat fetisjisten er pas op latere leeftijd achter komen dat zij niet de enige zijn. Vaak wordt er een link gelegd met ervaringen die zijn opgedaan in de jeugd. Een voorbeeld hiervan is wanneer een jongen een dominante moeder heeft gehad die vaak hoog gehakte laarzen droeg. Dit kan voor de betreffende jongen een reden zijn dat hij hier later een fetisj aan overhoudt.

Het internet heeft door middel van anonieme forums en discussiegroepen een grote bijdrage geleverd aan het zelfbewustzijn van fetisjisten, zeker in het geval van de meer zeldzame fetisjen.

Vaak is er een connectie met de verschijningsvormen van sadomasochisme.

Voorwerpen of kledingstukken waar de fetisjist zich op kan richten (dit zijn slechts voorbeelden, er zijn veel meer mogelijkheden):

nylons / panty's

buikstompen (bellypunching)/buikfetish

wetlook-kleding

Deze fetisjobjecten kunnen geknuffeld, gestreeld, gevoeld, gelikt, geroken en in geval van kledingstukken gedragen worden. Het geeft de fetisjist bepaalde opwinding of fijne gevoelens. Ook seks met deze objecten behoort tot de uitingen.

Soms is enkel het aanwezig zijn van het object niet voldoende. Het is dan nodig dat iemand anders het fetisjobject ter hand neemt en gebruikt. Vaak is dit iemand van het andere geslacht. Voorbeelden hiervan zijn onder andere

het opblazen van ballonnen (ballon-fetisj);

mensen die roken (in het Engels: smoking fetish);

seks hebben met je partner die zich erop kleedt, zoals latex of panty's;

jonge mannen die sportschoenen dragen (in het Engels: sneaker fetish);

mensen die met hun schoenen of laarzen over iemand heen lopen (trampling).

Het menselijk lichaam is onderwerp van veel seksuele fetisjen. Hieronder enkele voorbeelden:

Crucofilie - crucofielen vinden lange benen verschrikkelijk aantrekkelijk.

Acrotomofilie - deze mensen worden opgewonden van vrouwen met geamputeerde ledematen.

Apotemnofilie - deze mensen worden er sterk tot aangetrokken om zelf een lichaamsdeel te amputeren.

Mammofilie - deze mensen zijn simpelweg gek op borsten.

Lactofilie - deze mensen worden opgewonden van borsten van pas bevallen moeders en zijn er ook tot aangetrokken om zelf aan de tepel te zuigen.

Meiesofilie - deze mensen (dit zijn overigens vooral mannen) raken opgewonden van zwangere vrouwen.

Xanthippie - deze mensen worden onwijs opgewonden door blonde vrouwen.

Hyproxifilie - deze mensen worden opgewonden als ze in ademnood verkeren en krijgen vaak een orgasme als ze buiten bewustzijn raken.

Odontofilie - deze mensen zijn simpelweg gek op tanden.

Coprofagie - deze mensen houden van de geur en smaak van uitwerpselen en eten dat ook.

Coprolalie - deze mensen worden er seksueel opgewonden van om vieze praatjes te houden over ontlasting.

Sitofilie - deze mensen houden van het consumeren van etenswaren tijdens de seks.

Quasimodie - deze mensen vinden mensen die voor anderen tot zeer onaantrekkelijk zijn juist erg opwindend.

Nasolingie - deze mensen houden ervan om snot uit andermans neus te zuigen.

Oculofilie - deze mensen hebben een drang om in andermans ogen te kijken.

Scoptofilie - deze mensen kijken graag toe hoe anderen seks hebben (vaak mensen die ze kennen).

Dacryfilie - deze mensen raken opgewonden van huilende mensen.

Amaurofilie - deze mensen (vaak mannen) zijn seksueel aangetrokken tot blinde of geblinddoekte mensen.

Aksillie - deze mensen houden van flinke zweetplekken (en dan vooral onder de oksels).

Ablutofilie - deze mensen worden opgewonden van een bad of douche.

Undinie - deze mensen zijn gek op seks in het water.

Gynostikolobomassofilie - deze mensen worden opgewonden als ze oorlelletjes zien.

Urolagnie - deze mensen vinden het fijn om op iemand te urineren of vinden het fijn om op geürineerd te worden.

Podofilie - deze mensen worden opgewonden bij het zien of aanraken van voeten.

Emmaisme - opgewonden worden van de mond op eikel en een lijntje coke op de stok van penis en dan in een beweging naar voren snuiven en zuigen en dan vooral bij djs.

2008-12-16T00:22:00.001-08:00

Liefde betekent de diepe genegenheid voor, welgezindheid tot of toewijding voor een ander;

soms ook voor een dier, zaak of voorwerp.

De betekenissen die er aan gegeven worden zijn sterk cultureel en maatschappelijk geïnspireerd.

Vanuit de christelijke traditie geldt dat het enerzijds - als uiterste - een zichzelf opofferende en

een ander weldaden schenkende houding is (agape). Deze soort liefde richt zich op de behoeften

van de ander en zoekt wat het beste voor de ander is. In dat geval laat de liefde de ander de vrije

keus om die liefde te beantwoorden of niet. Dit soort liefde vraagt offers en hard werken voor

hen die daar naar streven. Echter voor de weinige mensen die volledig afstand hebben gedaan

van hun egoïsme is deze liefde een levende bron die geen inspanning meer vergt maar

vanzelfsprekend en natuurlijk is.

Anderzijds - als uiterste - kan het een egoïstische aantrekking zijn tot een persoon of voorwerp

waarbij die/dat ander als eigendom wordt beschouwd en men zelfs tot gewelddadigheden en

machtsmisbruik overgaat voor eigen genot.

De ruimere definitie van liefde is de onvoorwaardelijke liefde (Metta). Zij is het soort liefde dat

de andere persoon de volledige onvoorwaardelijke ruimte en vrijheid schept zichzelf te kunnen

zijn.

Liefde kan bijvoorbeeld een speciaal soort aantrekking tot een persoon of voorwerp zijn. Het is

dan een gevoel of emotie. In de sterkste vorm geeft het mensen de indruk dat ze zonder het

object van hun liefde niet meer verder kunnen in het leven, de indruk dat ze psychologisch

afhankelijk zijn van de aanwezigheid.

Liefde kan zich als charitas uiten, een schenking aan een goed doel. Charitas vindt voornamelijk

plaats op emotionele grond, gebaseerd op het graag willen helpen bij iets waar men emotioneel

betrokken bij is. Het kan echter ook op louter rationele grond gebaseerd zijn.

Men dient een onderscheid te maken tussen liefde en verliefdheid, dat een tijdelijke chemische

reactie is in de hersenen.

Beide fenomenen zijn wetenschappelijk adequaat verklaard. De term liefde verwijst naar relaties

tussen mensen onderling, tussen mensen en objecten, enzovoort. Liefdesrelaties worden

gekenmerkt door zekere gedragingen en gaan vaak gepaard met bepaalde emoties zoals seksuele

gevoelens, ontroering, welzijnsgevoel en combinaties hiervan. Het bestaan van die relaties kan

vrij gemakkelijk verklaard worden door het feit dat ze in het maatschappelijke functioneren een

belangrijke rol spelen. Bv. zonder de moederliefde zou het voortbestaan van kinderen veel

minder gegarandeerd zijn: de zorg voor het kroost komt daarom ook bij talloze diersoorten voor.

In de dierlijke wereld kunnen we liefde waarnemen zoals seksuele drift en nestverzorging.

Menselijke relaties zijn echter zo complex dat ze niet louter op hormonen te herleiden zijn.

Echter wel tot materiële processen, d.w.z. de wijze waarop mensen biologisch en psychologisch

geconstitueerd zijn. Liefde en ratio sluiten elkaar evenmin uit. De keuze van het voorwerp der

liefde kan onbewust of bewust gemaakt worden op basis van feitelijke overwegingen. Zo

beschouwt Fritz Heider, de psycholoog en grondlegger van de balanstheorie, in zijn "The

Psychology Of Interpersonal Relations" liefde als een positive liking relation tussen twee

personen, die een gemeenschappelijke betrokkenheid hebben tot een derde iets.

OBSESSIE

Een obsessie is dwangmatig denken, een geestestoestand waarin een persoon bezeten is van een

specifiek idee. Een persoon die ergens door geobsedeerd is, kan de gedachten niet uit zijn hoofd

zetten, hoewel hij dit meestal wel wil. Het dwangmatig denken leidt vaak tot dwanghandelingen,

ook wel compulsies genoemd.

Dit behoeft niet altijd pathologisch te zijn. Een obsessie die bij de normale gezonde mens

optreedt is meestal geen blijvende psychische gestoordheid. Is de obsessie wel blijvend, dan

spreekt men van een dwangverschijnsel.

Een bekende obsessie is stalken. Stalkers zijn geobsedeerd door een bepaald persoon en doen er

alles aan om bij deze persoon in de buurt te komen.

Stalking is het stelselmatig lastigvallen van een persoon, door die persoon te achtervolgen,

steeds op hinderlijke wijze contact op te nemen, en soms ook te bedreigen.

Het woord stalking komt van het Engelse woord to stalk, wat besluipen (meestal van wild)

betekent. Zowel in het Nederlands Wetboek van Strafrecht als in het Belgisch Strafwetboek

wordt het met belaging aangeduid (van het werkwoord belagen, in het nauw brengen).

Soms worden vaders die tegen de zin van hun ex-partners met hun kinderen in contact proberen

te komen, van stalking beschuldigd.

De daders van stalking zijn soms uit op wraak. Vaak wil de dader het slachtoffer in zijn greep

houden door het slachtoffer te bespieden of voortdurend angst aan te jagen. Dit komt vooral voor

na een afgebroken relatie. Meestal betreft het echter psychisch of emotioneel labiele mensen,

waarbij vaak een psychische stoornis of dwangmatig handelen in het spel is. Een stalker kan zich

een liefdesrelatie inbeelden, of kan een liefdesrelatie met zijn of haar slachtoffer achter de rug

hebben. In dit laatste geval is het vaak de laatste die de relatie heeft verbroken, wat de stalker

niet kan verwerken. Bij zowel ingebeelde als verleden liefdesrelaties denkt de stalker bij iedere

reactie van de gestalkte: "maar eigenlijk houdt hij/zij van mij". Bekende personen worden soms

het slachtoffer van stalkende 'fans'.